در دومین سال زندگی، کودکتان آموخته است افراد موردعلاقه‌اش، حتی هنگامی که با او نیستند، وجود دارند. یاد شما در خاطر او به او این امکان را می‌دهد حتی وقتی در کنارش نیستید شما را برای خود نگه دارد. او می‌تواند بدون از دست دادن شما، آغوشتان را ترک کند. این تصویر ذهنی برای او اين امکان را به‌وجود می‌آورد که با سایر توانایی‌هایی که کسب کرده قدم‌ به‌ قدم از شما دور شود و #جهان را بدون از دست دادن پایگاه امن خانه‌اش کشف کند. این #سفر اکتشافی سفر آسانی نخواهد بود. کودک یک‌ساله بین تمایل به ترک و یا ماندن در کنارتان مرتباً در شک و تردید و دودلی خواهد بود. شما هر روز این نبرد درونی را درحالی‌که او با شور و علاقه برای کسب #استقلال مبارزه می‌کند، شاهد خواهید بود. به کودک خود هنگامی که در اتاق مشغول بازی هست، بنگرید. ممکن است در ضمن بازی، حضور شما را نادیده بگیرد و ظاهراً #مستقل به‌نظر بیاید. اما به‌محض اینکه اتاق را ترک کنید، احتمالاً بازی را متوقف کرده و به دنبال شما راه می‌افتد و یا برای برگشتتان داد و فریاد راه می‌اندازد. او همواره به وجود شما در کنارش نیاز دارد، تأمین این نیاز #امنیت_روانی او را تضمین می‌کند. کودک یک‌ساله می‌آموزد خودش باشد و ثابت کند با والدینش تفاوت دارد. معمولا این نیاز بین سنین پانزده تا بیست‌ و یک‌ ماهگی شکوفا می‌شود. گرچه این زمان برای کودکان مختلف بیش از اندازه متفاوت است. هنگامی که #کودک_نوپا نیاز به جدا شدن را احساس می‌کند، شما آن را درخواهید یافت، چون راه آگاه کردن شما، کنار زدنتان از خودش به هر طریق ممکن است! به‌نظر می‌رسد در اغلب موارد کلمه مورد علاقه‌اش «نه!» باشد، گویی او مجبور است خلاف خواسته شما رفتار کند و در نتیجه لحظاتی را تجربه خواهید کرد که احساس می‌کنید هرچه بگویید یا هر عملی انجام دهید اشتباه است. والدینی که به کودک یک‌ساله #مطیع و سربه‌راه عادت دارند، هنگام ورود کودکشان به این مرحله، دچار سردرگمی می‌شوند درحالی‌که جایی برای #نگرانی وجود ندارد. این حالت به همان اندازه که کودک راه رفتن و صحبت کردن را می آموزد، اتفاقی طبیعی و قابل پیش‌بینی است. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318

اگرچه #اولین_قدم فرزندتان از نظر احساسی برای شما اهمیت فراوانی دارد ولی زود به‌ راه افتادن يا تاخیر در آن اثری در موقعیت‌های آتی کودک ندارد. یک کودک سالم معمولاً بین سنین نه تا هفده‌ماهگی شروع به راه رفتن می‌کند. یک کودک دوازده‌ماهه معمولی «تاتی کردن» یعنی #قدم_برداشتن با کمک گرفتن از اشیائی مانند یک #میز کوتاه یا لبه یک #صندلی را می‌آموزد. اگر برای #راه_رفتن مجبور باشد دست‌هایش را بالا بگیرد شاید هنوز نتواند درحالی‌که دست‌های شما را گرفته است راه برود. قبل از برداشتن #اولین_گام لازم است کودک ایجاد #تعادل و پایداری روی بدن و پاهایش را بیاموزد. اغلب کودکان از این طریق می‌توانند وضعیت‌هایی را که بیشتر احساس #امنیت می‌کنند، بیابند. تا زمانی که کودکتان آمادگی لازم را برای راه رفتن به دست نیاورده هیچ گونه کمکی از دست شما برنمی‌آید. زمان راه افتادن کودک به رشد عوامل درونی او بستگی دارد و نه عوامل بیرونی. توجه کنید تا هنگامی که کودک آمادگی لازم را برای راه رفتن به‌دست نیاورده، او را مجبور به انجام چنین کاری نکنید، کاملاً او را از شکست در این تجربه برحذر بدارید. هیچ دلیلی وجود ندارد به والدینی که کودکشان دیر به راه می‌افتد گفته شود از #بغل کردن کودکشان خودداری کنند تا #تنبل بار نیاید. به‌ هر صورت پدر یا مادر می‌توانند از تلاش‌های کودک برای یادگیری راه رفتن به نحوی که #اعتماد_به‌_نفس مداومی به‌وجود بیاورند، #حمایت کنند. وقتی کودکتان سعی می‌کند سرپا بایستد، تاتی تاتی کند و راه برود، می‌توانید محیط امنی همراه با کشف، #تشویق و #دلگرمی #آرامش‌_بخش و واکنشی که بازتاب لذت او از این دستاوردش باشد در اختیار او قرار دهید. هنگامی که کودک بدون دست گرفتن به چیزی، به‌طور مستقل اولین گام‌های خود را برمی‌دارد؛ و تلوتلو خوران با پاهای گشاده و راه رفتن #اردک‌ وار تابلویی از راه رفتن کودک نوپا را به‌وجود می‌آورده شما درخشش شوق و ذوق را در صورت او مشاهده خواهید کرد. پس از مدتی شاهد دست و پنجه نرم کردن او برای برداشتن گام‌های محکمی که بیش‌ از حد تحمل و توان جسمانی اوست، خواهید بود. کودک یک‌ ساله تازه به‌راه افتاده، ممکن است به خوابیدن، خوردن یا بازی با اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش - اگر این کارها به منزله #اتلاف_زمان تمرین راه رفتن برای او باشد - بی میل شود. خلق او ممکن است شکننده و از تلاش برای مهارت یافتن در انجام کار خسته و آزرده شود. البته هم‌زمان با رشد مهارت‌ها، خلق و خوی او نیز بهبود خواهد یافت. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک " منبع: کلید های رفتار با کودک یک ساله - انتشارات صابرین " : https://www.bamano.life/post/20318

چنانچه کودک شما به‌آسانی با موقعیت‌های جدید #سازگار می‌شود و خو می‌گیرد، درخواهید یافت این #خصوصیت_خلقی، بردن او را به محل‌های جدید و تغییر برنامه روزانه، برای شما آسان‌تر خواهد کرد. به‌هرحال، سهولت هماهنگی فرزندتان با تغییر، ممکن است به شما اجازه دهد احساس کنید او می‌تواند تجربه‌های جدید بیشتری را کسب کرده، یا تغییر برنامه‌های روزمره‌اش را بیش از توانایی کودک یک ساله متوسط، تحمل کند. حتی سازگارترین کودک یک‌ساله، اگر از کمی قابلیت #پیش‌_بینی در زندگیش برخوردار باشد، شادتر و خوشحال‌تر خواهد بود. کودک بسیار سازگار شاید اجازه ندهد فوراً بفهمید به‌ علت اجبار به هماهنگی با تغییرات زیاد در زندگیش، دچار #اضطراب است. گاهی والدین کودک سازگار تشخیص نمی‌دهند که کودک سازگار نیز به نسبت هر کودک دیگر به ثبات بیشتری نیاز دارد. درصورتی‌ که فرزندتان با موقعیت‌های جدید سازگاری چندانی ندارد، اگر سعی کنید روزها و برنامه‌هایش را تا حد ممکن قابل پیش‌بینی نگه دارید، او کارهایش را بهتر انجام خواهد داد. کودک هنگامی که با یک موقعیت خو می گیرد و هماهنگ می‌شود احتمالا راضی و خوشنود خواهد بود. به هر حال چون کودک برای #آموختن و رشد به #تجربه های جدید نیاز دارد، هیچ خانواده‌ای نمی‌تواند (یا نباید) برنامه روزانه او را کاملا بدون تغییر نگه دارد. شما باید به کودک خود بیاموزید سازگارتر و هماهنگ تر شود. بزرگترین #چالش والدین کودکان کم سازگار می تواند انتخاب تجربه های جدیدی باشد که به کودک فرصت های تازه ای برای آموختن سازگاری موفقیت آمیز با تغییرات بدهد. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

یکی از کارهایی که شما و کودکتان باید در آن مهارت پیدا کنید، آموختن خداحافظی با یکدیگر است. لازم است شما و کودکتان بیاموزید چگونه احساس #ناراحتی و #غم کنید. چگونه با احساس غمگین بودن کنار بیاید و سپس دوباره به یکدیگر ملحق شوید. بعضی والدین، به اين گمان که #جدایی ممکن است برای کودک یک‌ساله سخت باشد، جدا شدن و ترک کردن کودکشان را تا بزرگ‌تر شدن او کاملاً به تأخیر می‌اندازند. این انتخاب در شرایط بسیاری از والدین یک انتخاب #واقع‌_گرایانه نیست. اما درصورت ایجاد چنین تصمیمی باز هم لازم است چگونگی جدایی را به کودکتان #آموزش دهید. بعضی کودکان، چه در دوران نوزادی و چه در زمانی که در مهد کودک و #کودکستان به‌سر می‌برند برای آموختن خداحافظی به زمان و کمک نیاز دارند. اگر برای شناخت فردی که در غیاب شما از کودکتان #پرستاری و مراقبت می‌نماید، فرصت کافی به کودک بدهید، به او کمک می‌کنید هنگامی که حضور ندارید احساس #امنیت‌_خاطر کند. کودکان در چگونگی قبول #تجربه‌ های جدید و هماهنگ شدن با تغییر، با یکدیگر تفاوت دارند. یک کودک هجده‌ماهه ممکن است بعد از یک ساعت بازی با پرستار با او انس بگیرد و کودک دیگری در همین سن تا زمانی که چندین بار با پرستار ملاقات و بازی نکند، ممکن است تحت #فشار_روانی قرار بگیرد. این واکنش‌های متفاوت به معنای این نیست که یک کودک کمتر به والدینش وابسته و دلبسته است یا کودک دیگری از جدایی بیشتر می‌ترسد. #تطبیق_پذیری کودکان برای هماهنگی با محیط، با یکدیگر، کاملا متفاوت است. والدین عزیز حتما بایستی در ضمن برنامه‌ریزی برای جدا شدن از کودک دلبند خود به این تفاوت‌ها احترام بگذارند. هنگامی که ترک کودک لازم باشد اجتناب از تغییرات زیاد و هم‌زمان، به علت محدودیت توانایی او در به‌خاطر آوردن شما و محیط معمول زندگیش، منطقی است. مثلاً اگر #پرستار_کودک به منزل شما می‌آید، هنگامی که فرزند یک‌ساله‌تان آماده بازی است، از پرستار بخواهید وارد منزل شود و بعد از اينکه اين دو مدتی با یکدیگر به بازی پرداختند، می‌توانید برنامه‌های روزمره را به پرستار اطلاع دهید و به کودک هم توضیح دهید، در غیاب شما چه اتفافی خواهد افتاد. اطمینان حاصل کنید کودکتان برای احساس امنیت، پتوی آشنا یا #عروسک پشمالویش را در اختیار دارد. هنگام فرا رسیدن زمان ترک منزل، لوازم خود را جمع‌آوری و خداحافظی کنید، حتی اگر موجب گریه فرزندتان شود. چنانچه سعی کنید زمانی که او سرگرم بازی است بی‌سروصدا محل را ترک کنید، کودک نخواهد توانست درک کند شما منزل را ترک کرده‌اید، ممکن است تصور کند شما واقعا #ناپدید شده‌اید. به این دلیل سعی کنید همیشه در ضمن بیدار بودن طفل محل را ترک نمایید، مگر اینکه پرستار فردی باشد که کودک او را به‌ خوبی می‌شناسد. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

چنانچه فرزندتان کمتر از معمول دارای #ثبات‌_قدم و دامنه توجه است؛ باید بپذیرید برای او #مداومت در انجام یک فعالیت، کار ساده‌ای نیست. ولی در هرحال با بازی کردن با او می‌توانید به افزايش دامنه توجهش کمک کنید. مثلاً اگر او به قرار دادن #مکعب‌_ها در جعبه و بیرون‌ آوردنشان از آن سرگرم است و به‌تدریج علاقه‌اش را از دست می‌دهد به او نشان دهید چگونه می‌تواند مکعب‌ها را به روش دیگری روی هم بچیند. اگر به اتفاق مشغول تماشا و ورق زدن کتابی هستید و او بی‌تاب می‌شود می‌توانید درباره #تصویرهای_کتاب صحبت کنید و داستانی بسازید، اگر متوجه شدید او از بازی با یک #اسباب‌_بازی به اسباب‌بازی دیگر می‌پردازد تا جایی که اتاقش مملو از اسباب‌بازی و درهم‌ و برهم می‌شود، سعی کنید در هر نوبت تنها چند اسباب‌بازی در اختیار او قرار دهید. برای بازی به روشی که مدت طولانی‌تری توجه او را به خود جلب کند، فرصت‌ هایی در اختیار او قرار دهید. چنانچه فرزندتان بیش‌ از حد معمول #ثابت‌_قدم و مصرّ است از چگونگی توانایی او به درگیر شدن با اسباب‌بازی‌ها و بازی‌ ها برای مدت طولانی، لذت خواهید برد. ولی هنگامی که کودک از پشتکار خود برای ادامه مقابله با #محدودیت‌ های شما، تقاضاهای مکرر یا خودداری از قبول پاسخ «نه» به خواسته‌هایش استفاده می‌کند، کار مشکل‌تر می‌شود. کودکی که نیم ساعت وقت برای جور کردن یک قطعه #پازل صرف می‌کند، به همان اندازه برای یک لیوان دیگر #آب‌_میوه یا امتناع از پوشیدن #ژاکت در هنگام بیرون رفتن از منزل، مصرّ خواهد بود و وقت تلف خواهد کرد. #پشتکار و ثبات‌قدم مانند سایر صفات شخصیتی، برای والدین دارای مزایا و نیز نقاط ضعفی است که برای رفتار با کودکشان باید به آن خو بگیرند. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318

در این سال از زندگی، روزی کودک یک‌ساله‌تان به شما می‌نگرد و می‌گوید «نه!». او احتمالا از ماه‌ها پیش به روش‌های غیرکلامی به شما «نه» می‌گفته است. آیا اولین باری را که قاشق پر از غذایی به دهانش بردید و او روی برگرداند، به‌خاطر می‌آورید؟ این عملی است که همه ما می‌دانیم به معنی «نه!» است. به‌محض اینکه کودک یک‌ساله‌تان بتواند «نه» بگوید، احتمالا با افزایش تعداد مواردی که او در مقابل شما مقاومت می‌کند روبه‌رو خواهید شد. برای تعریف این نوع مقاومت  اصطلاح #رفتار_مقابله_گرانه به کار می‌رود چون گاهی والدین احساس می‌کنند، در مقابل هر پیشنهادی، کودک به انجام خلاف آن تمایل دارد. نیازی نیست درباره موضوعات بی‌اهمیت، به جنگ و جدال بپردازید. اگر کودکتان را وادار کنید تسلیم شود او #عصبانی‌ تر شده و #مقابله‌_به_مثل بیشتری خواهد نمود و چنانچه شما تصمیم به #تسلیم شدن بگیرید، به‌خاطر نحوه طرح موضوع در ابتدای کار احساس حماقت خواهید کرد. برای پیشگیری از برخوردهای شدید، دادن #حق_انتخاب بین دو مورد به کودک، یکی از راهبردهای مهم تلقی می‌شود. به‌جای پرسش «شیر میل داری؟» بپرسید. «شیر را در فنجان قرمز می‌خواهی یا آبی؟» از او نخواهید انتخاب بی‌دلیل انجام دهد: «دلت می‌خواهد همین الان بخوابی یا بعدا؟» پرسیدن چنین مطلبی از یک کودک بسیار #خسته و #بدخلق عادلانه نیست. چنانچه والدین بتوانند با #منفی‌_گرایی کودکشان به‌طور عادی رفتار کنند، متوجه خواهند شد که #خونسرد بودن در هنگام روبه رو شدن با #طغیان و #سرکشی، آسان‌تر خواهد بود. وقتی یک‌ساله ی شما کلمه «نه!» را بر زبان می‌راند، ببینید آیا واقعاً در مقابل چیزی که حق مقاومت دارد ایستادگی می‌کند؟ اگر از خوردن پوره‌اش یا پوشیدن #جوراب‌ های صورتیش، یا #بوسیدن عمه اش خودداری می‌کند، به تمایل او #احترام بگذارید. اما اگر از نشستن روی صندلی مخصوص بچه در #اتومبیل، تعویض پوشک یا بر زمین گذاشتن #قیچی‌ ای که در کشوی میز تحریر پیدا کرده است مقاومت کند، شما باید در مقابل او محکم و #ثابت‌_قدم باشید. در چنین حالاتی، حفظ #آرامش بدون توجه به نوع موضوع، مفید و موثر خواهد بود. #روانشناسی #رفتار_کودک #مدیریت_رفتار_کودک "منبع: کتاب کلید های رفتار با کودک یک ساله " : https://www.bamano.life/post/20318