. سفالگری یه هنره و پای ثابت پروژه های هنری دخترهای چمرانی.😊 . دخترهای چمرانی تو کلاس دوم کار با سفال رو به صورت متمرکز تر تجربه کردن و دست سازه های زیادی ساختن. یه بار هم از کارگاه سفال بازدید کردن‌ و برای خودشون چیزهای متفاوت مثل گوشواره درست کردن. . یکی از پروژه های هنر، مربوط به شهادت سردار عزیز و بزرگمون بود. دخترها تصمیم گرفتن برای عکس هاشون قاب سفالی درست کنن. . قاب ها با وردنه هایی که با لوله ی دستمال کاغذی ساخته شده بود و با چسب تفنگی روش طرح های مختلف کشیده شده بود، صدف و وسایل مختلف، نقش خوردند. . پروژه ی هنر چمرانی ها، طیف گسترده ای داره.🙃 . هنر از فعالیت هاییه که میشه در کنار قالب لطیفش، نه تنها مطالب درسی، بلکه ارزش ها،عقاید و الگو ها رو به بچه ها منتقل کرد. . #پروژه_هنر#هنرمندان_کوچک #هنر #دختران_چمرانی #چمرانی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #قاب_عکس#سفالگری

🏴 رفتار با کودکان عراقی ‌ 👧🏻 معمولا در خانه ها و موکب های عراقی چندین کودک وجود دارد. کودکانی که با اشتیاق به استقبال ما می آیند و دوست دارند با ما ارتباط بگیرند. ‌ بهتر است در برخورد با کودکان عراقی: ‌ 😊 به آنها لبخند بزنیم. ‌ 🗣 سعی نکنیم با زبان فارسی با آنها صحبت کنیم. شما اگر فارسی را شمرده صحبت کنید، کودک عرب زبان متوجه آن نخواهد شد! ‌ 🥁 زبان مشترک تمام کودکان دنیا، بازی است. بهتر است از راه یک بازی ساده مثل توپ بازی ارتباط برقرار کنید. ‌ 🎁 می توانید به عنوان تشکر یک هدیه ی کوچک به آنها بدهید. ‌ ⏳ #روز_شمار اربعین 👈🏻 ۱۹ روز مانده ‌ #سرباز_حسینم #پیاده_روی_اربعین

. ۵ تا کتاب فوق العاده مخصوص معلم ها😎‼️ . ✅معلم ها! پیشنهاد میکنیم حتما این کتاب ها رو در تعطیلات عید بخونید که خیلی تو شناخت دنیای بچه ها و سیر رشدشون و البته تقویت خودتون به عنوان یه معلم حرفه ای کمک میکنه😊 ورق بزنید⬆️ . ⁉️شما چه کتاب های خوب دیگه ای میشناسید؟ زیر همین پست بهمون معرفی کنید🤩👇🏻 . ⭕این پست رو ذخیره کنید و برای معلم هایی که میشناسید بفرستید که این معرفی کتاب رو از دست ندن🤗 . #معلم_آگاه#معلم_حرفه_ای #معلم #معرفی_کتاب #کتاب_نوجوان #کتاب_بزرگسال #کتاب_خوب

. بچه ی سه تا شش سال دارین ؟ ⁉️دیگه نمی دونین باهاش چی بازی کنین ؟ 🤯دنبال کلاس تابستونی هستین ؟ 🎞️این ویدئو رو ببینین و با برنامه های پایگاه تابستانه ی چمران برای بچه های سه ، چهار و پنج سال آشنا بشین . 💻چطوری ثبت نام کنین ؟ وارد سایت چمرانیها بشین و ثبت نام کنید 👇🏻 chamraniha.com/ ✔️راستی یادتون نره این پست رو برای همه ی مامان باباهایی که بچه ی سه تا شش سال دارن بفرستین . #چمران#مهد_کودک#مهد#حسینیه_کودک #سه_سال#چهار_سال#پنج_سال#اردو #مهد_مجازی#مادر_و_کودک

🗓 ‌ برگه های تقویم، بهمن را نشان می دهد. دوباره بهمن و دوباره دهه ی فجر و ... . ‌ 🖊 منِ جوانِ نسل سومی، دهه فجر، با تزیین کلاس و سرود و نمایش انقلابی برایم تداعی می شود. و پدر و مادرم، با خاطرات تظاهرات و نبودن های پدر و شعار و ... و فرزندم...نمیدانم بعدها دهه ی فجر برای فرزندم چگونه تداعی می شود؟ مانند من حس خوب دارد؟ ‌‌ باید خودمان دست به کار شویم تا هویت ملی مان را به کودکانمان یادآوری کنیم...قهرمان های ایرانی و ایران را بشناسیم تا بعدتر ها، آنها هم حس خوب غرور ملی را به فرزندانشان منتقل کنند. ‌ ‌ ❓چگونه؟ ‌ ‌‌ ‌🎊 با ما همراه باشید در جشن تولد چهل سالگی انقلاب... ‌ می خواهیم دوباره شروع کنیم، و یار انقلاب شویم. #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی_ها #حمزه_دوران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇