🎉 ⏳ #روز_شمار_غدیر ‌‌‌ 🎊 حیدر، مولا مدد... برای جشن غدیر چی کار کنیم؟ ‌‌ #جشن_بزرگ #عید_امیر #برکه_رنگین_کمونی #به_عشق_علی #عید_غدیر #من_کنت_مولاه_فهذا_علی_مولاه #عید_ولایت #کودک #شیعه #عید_شیعیان

🏴 رفتار با کودکان عراقی ‌ 👧🏻 معمولا در خانه ها و موکب های عراقی چندین کودک وجود دارد. کودکانی که با اشتیاق به استقبال ما می آیند و دوست دارند با ما ارتباط بگیرند. ‌ بهتر است در برخورد با کودکان عراقی: ‌ 😊 به آنها لبخند بزنیم. ‌ 🗣 سعی نکنیم با زبان فارسی با آنها صحبت کنیم. شما اگر فارسی را شمرده صحبت کنید، کودک عرب زبان متوجه آن نخواهد شد! ‌ 🥁 زبان مشترک تمام کودکان دنیا، بازی است. بهتر است از راه یک بازی ساده مثل توپ بازی ارتباط برقرار کنید. ‌ 🎁 می توانید به عنوان تشکر یک هدیه ی کوچک به آنها بدهید. ‌ ⏳ #روز_شمار اربعین 👈🏻 ۱۹ روز مانده ‌ #سرباز_حسینم #پیاده_روی_اربعین

🥳 توپک و خمیرک قرار است مهمان بچه ها شوند. بچه ها باید به خمیرک کمک کنند تا مثل توپک بتواند قل بخورد... 🎉ماجراهای توپک و خمیر را در کارگاه مادر و کودک خمیر های رنگی رنگی دنبال کنید... ‌ 💡 ویژه کودکان چهارساله 📆 سه شنبه ۴تیر. ⏰ ۱۰ _ ۱۱:۱۵ ‌ ‌ 💳 هزینه کارگاه: ۳۵ هزار تومان ‌ 📲 برای ثبت نام، نام کودک و تاریخ تولد فرزندتان را به شماره زیر پیامک کنید. 👇 ‌ 💬۰۹۹۱۲۰۴۴۹۲۹ ‌ 📍آدرس: میدان خراسان، ابتدای خیابان خراسان، رو به روی مسجد نور، پ ۱۱. دبستان دخترانه حمزه دوران. ‌ ✅ همراه با فروش حضوری محصولات هاچین ‌ #کاچی #کارگاه_های_چمرانی #کارگاه_مادر_کودک #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🔨 همه مون دوست داریم بچه هامون خلاق بشن. برای همینه که انواع و اقسام کلاسهای جورواجور میفرستیمشون. از کلاسهای خلاقیت گرفته تا اریگامی و سفالگری و هزار تا چیز دیگه ‌ سهم ما در خلاقیت اونها چقدره؟ یعنی چه کار کنیم خلاق تر میشن؟ ‌ مهم ترین کار اینه: یه کم بهشون فرصت بدیم ابزار در اختیارشون بذاریم و اجازه بدیم و اجازه بدیم و اجازه بدیم کار خودشون رو بکنن ‌ مطمئن باشیم نتیجش خیلی بهتر و موثرتر از صد تا کلاس، دوره و آموزشهای عجیب و غریبه ‌ پ ن: عکسها مربوط به ساخت و ساز پسرهای پیش دبستانی شهید چمرانه قرار نیست مرتب، تمیز و شیک باشن چون خود بچه ها درستشون کردن‌ #پیش_دبستانی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #کاردستی #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. شما وقتی میخواین یه حرفی به بچه ها بزنید چیکار می کنید؟ . دخترهای چمرانی برای هم نامه می نویسند. نامه هاشون رو تو خونه پاکت ها میذارن تا خاله یا دوستشون، نامه رو بخونه. راستی خونه هارو هم خود بچه ها درست کردند.😊 . این خونه های جالب، یکی از پروژه های خیاطی دخترها بودکه هنوزم که هنوزه روی دیوار کلاس هاشون نشسته! . ایده ی پاکت نامه ازکلاس اول شروع شد، اینکه هرکدوم از بچه ها برای خودشون پاکت نامه داشته باشن و پاکت ها با نمد و به دست خودشون دوخته بشه...😇 دخترها خیلی وقت ها به جای گفت و گو باهم، حرف ها و خواسته هاشون رو برای هم می نویسند. . این روش فوق العاده ای برای بروز احساسات و حتی کمک به بهترشدنش هست! . فکر کنید صبح به خونه تون سر بزنید ببینید از دوست یا خاله نامه دارید،چه حس خوبیه!😊 . شما هم می تونین تو خونه یه خونه پاکتی درست کنید و برای هم نامه بنویسید🙃 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #پروژه_درسی #پروژه_خیاطی #نمد#خونه_ی_پاکتی#هنر#فارسی#ریاضی #بروز_احساسات_کودک

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت سوم . دوران ابتدایی ما دختران دهه شصتی، باهمه فراز و نشیب هایش به پایان رسید و ما وارد دوره راهنمایی شدیم. دوره ای عجیب و پیچیده.خیلی از بحران های جسمی و روحی برای ما در این دوران اتفاق افتاد. بحران هایی که معمولا بدون آگاهی های قبلی بود. همین قضیه خیلی از بچه ها را دچار مشکل کرد و باعث شد دوستان همسن، در حل این بحران ها به هم کمک کنند که اکثرا این کمکها موفقیت آمیز نبود و حتی مشکل ساز هم بود. در این دوران بود که نماز جماعت، لباس مدرسه و خیلی چیزهای دیگر به راحتیِ دبستان، برای بچه ها قابل هضم نبود و طغیان ها داشت یکی یکی در وجود بچه ها شکل می گرفت معلم‌های پرورشی کماکان یکی از نقطه قوت های مدارس بودند. در دوران راهنمایی صبحگاه های متفاوت تری را تجربه می کردیم. حفظ قرآن برای ما معمولا از این دوران شروع شد و اتفاق خیلیِ مبارکِ اردوهای یک روزه و حتی اردوهایی که شب جایی بمانیم. فقط نمیدانم چرا مدرسه کمترین تلاش را برای راضی کردن خانواده ها انجام میداد. ما را با یک برگه به خانه می فرستادند و خودمان باید با هر ترفندی که بلد بودیم خانواده مان را راضی میکردیم تا به ما اجازه دهند به اردو برویم. دوستانی داشتم که یک هفته به طور مستمر بابت اردو گریه می کردند شاید دل خانواده شان نرم شود. خاطره ی اولین اردوهای قم جمکران در این سن برای ما ماندگار شد و حالا که فکر می کنم واقعا سن خوبی بود برای تجربه های جدید کنار آدمهایی که خانواده ات نیستند ولی میتوان بهشان اطمینان کرد. یکی از چالش های ما در دوران راهنمایی، تنوع مربی ها بود. ما که در ابتدایی با یک معلم اصلی و نهایتا دو سه تا معلم ورزش، خط و ...سر و کار داشتیم یکدفعه وارد محیطی شدیم که برای هر درس یک معلم داشتیم. با روحیات و سلیقه های متفاوت. خود من‌تا مدت ها سردرگم‌ بودم که هر مربی برای کدام درس بود، چه تکلیفی داد و چه توقعی از ما سر کلاس دارد. باز این مسئله هم جزء چیزهایی بود که بعضی مدارس برایش فکری کرده بودند و بعضی نه. فلسفه وجودی معلم راهنما از همین جا نشات گرفته بود،کسی که بتواند با بچه ها ارتباط بگیرد و بین این همه معلم جورواجور، دانش آموزان را راهنمایی کند. مثل معلم‌های پرورشی معلم راهنماها هم توانمدی های مختلف داشتند. بعضی در انجام ماموریت مهمشان موفق بودند و بعضی نه. ارتباط نداشتن یا کم داشتن همه معلم های یک پایه باهم، خودش کار را خیلی سخت کرده بود. ادامه مطلب در کامنت اول 👇