. اردو رفتن، برنامه ی ثابت هفتگی مون بود. گاهی طبیعت گردی داشتیم، گاهی مهمون خونه های هم میشدیم، گاهی پارک و تفریح و ورزش، گاهی برای زیارت به امام زاده می رفتیم و گاهی هم دیدن افراد موفق و تجربه مشاغل گوناگون. . تو مناسبت های ملی و مذهبی، اردوهای زیارتی مثل امام زاده های مختلف، امام زاده ملک خاتون، اهل بن علی، مرقد امام خمینی، جماران ،موزه ها و ... رفتیم. اردوهای طبیعت‌مون پارک های بزرگ بود که به اندازه ی کافی فضای سبز و خلوت برای کشف و بازی بچه ها داشت و حتی مشاهدات درس علوم را هم پوشش میداد‌. . اردو های چمرانی غیر از تفریح و سرگرمی اهداف دیگری رو هم در نظر داشت. خیلی از فعالیت های آموزشی و پرورشی در اردو ها انجام می شد که به رشد شخصیت و آموزش دخترها کمک می کرد‌.😊 . حتی گاهی باعث میشد بچه هایی که انگیزه ی پایینی دارند با دیدن و جست و جو گری دوستاشون دست به کار بشن و چیزهای جدید رو کنارهم تجربه کنند. . تجربه ی ما نشون داده این اردوها میتونه بستر و زمینه ی خوبی رو برای تعاملات دوستانه ی بیشتر بین خاله ها و بچه ها، یادگرفتن همکاری،همراهی و محبت بیشتر فراهم کنه.🤗 . #اردو_های_چمرانی #دختران_چمرانی #چمرانی_ها #اردو#طبیعت#امام_زاده #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

🍎 😷 با این هوای ناسالمی که ما تنفس می کنیم، اگه غذامون هم سالم نباشه، که دیگه هیچی!! ‌ 🍎 یکی از این نیازهای این روزهای ما و بچه ها، تغذیه ی سالم است‌. ‌‌ ❗️حالا از کجا میشه مواد غذایی سالم و طبیعی پیدا کنیم؟! ‌ غاچ یا همان غذای اصیل چمرانی، سعی دارد این نیاز خانواده ها را تامین کند. مواد غذایی ارگانیک و سالم که جایش در سفره های امروزمان، خالی است. ‌ برای آشنایی بیشتر با #غاچ ، و سفارش محصولات می توانید وارد کانال غاچ در پیام رسان بله شوید: ‌ عبارت ghaach را با @ در پیام رسان بله در فضای شخصی خود ارسال کنید و بعد آن را لمس کنید. #غذای_سالم #تغذیه #تغذیه_سالم #تغذیه_کودک #کودک #مواد_غذایی #ارگانیک #چمرانی_ها #خانواده #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🇮🇷 #رادیو_انقلاب حرف های نگفته ای، حس و حال نهفته ای در مورد خاطرات دهه فجر و انقلاب در وجود ما هست که می توانیم با کودکانمان تقسیم کنیم. ‌ مصاحبه ی خبرنگاران چمرانی در مورد خاطرات انقلاب و دهه فجر... ‌ #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. "هیولای عدد خور" به نظرشما چی میتونه باشه؟؟ درسته! یه بازی ریاضی!😊 تو این بازی یه هیولا داریم که غذاش فقط عدده. برای همین باید براش غذاهای خوشمزه ی عددی درست کنیم. . تو هر مرحله ی بازی یه عدد انتخاب می کنیم و دخترها باید اون عدد رو تو قالب یکی و ده تایی برای شام هیولا آماده کنند. . ما توکلاس دوم از این روش استفاده میکنیم اما از این هیولاها برای ساخت اعداد بزرگتر هم میشه استفاده کرد! . شما چه روش جالب دیگه ای برای یادگیری #ریاضی میشناسید؟🤔 . پ.ن: برای معلما و مادر،پدرها بفرستین که حسابی این روزا به کارشون میاد🤗 . #ریاضی #بازی_ریاضی #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

آخه تو مناسبت های مذهبی چیکارکنیم؟🤔 . ممکنه سوال خیلی از شما باشه پس فیلم رو ببینید🤗⬆️ . اولین و مهم ترین وظیفه تون اینه که یه خاطره و احساس قشنگ برای بچه ها رقم بزنید، البته به همراه خودشون....😇 . ✅اطعام عید غدیر یه فرصت فوق العاده ست که نباید از دستش بدین🙃 . ⭕این از اولین پیشنهاد ما برای غدیر، منتظر باشید که تو پست های بعدی پیشنهادات دیگه ای برای شما و بچه ها داریم😉 پس پست رو سیو کنید و بقیه هم به این پویش دعوت کنید❗❗❗ . 🌸شما برای عید غدیر میخواید چیکار کنید؟؟؟ برامون بنویسید 👇🏻😊 #پویش_غدیر#نذری#اطعام_غدیر #عید_غدیر#خاطره_خوب#چمرانی_ها #غدیر#اطعام#نذری

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇